ἐκστρέφω,
A. turn out of, βόθρου τ' ἐξέστρεψε [δένδρον] rooted upa treefromthe trench it stood in, Il. 17.58 .
II. turn inside out,
τὰ βλέφαρα
Ar. Pl. 721
: metaph.,changeoralter entirely,
τοὺς τρόπους
Id. Nu. 88
;τοὺς ἡμετέρους Ἱππέαςib. 554 :— Pass. ,ποσὶν ἐξεστραμμένοις πορευόμενοιwith feetturned outwards,
Arist. Phgn. 813a14 ;to be distorted,
Gal. 7.27 .
2. metaph. inpf. part.
Pass. ,γενεὰ ἐξεστραμμένη perversegeneration, LXX De. 32.20 .
3. transmutebase metal, Zos. Alch. p.195B.