ἕλωρ,τό, Ep. word (twice in Trag.,v.infr.), only nom. and acc. sg. and pl.: (ἑλεῖν):—
A. spoil, prey, in sg., of unburied corpses, ἀνδράσι δυσμενέεσσιν ἕ. καὶ κύρμα γενέσθαι
Il. 5.488
, cf. 17.151 ; μὴ θήρεσσιν ἕ. κ. κ. γένωμαι
Od. 5.473
, cf. 3.271 , A.R. 1.1251 ; of valuables, μή . . ἕ. ἄλλοισι γένηται
Od. 13.208
;κυσὶν πρόβλητος οἰωνοῖς θ' ἕ. S. Aj. 830 : pl., κυσὶν δ' ἕλωρα . . πέλειν
A. Supp. 800
(lyr.).
II. in pl. also,Πατρόκλοιο δ' ἕλωρα . . ἀποτείσῃmay paypenalty for the slaughterof P., Il. 18.93 .