ἄκρα, Ion.
ἄκρη,ἡ, (fem. ofἄκρος)
A. highestorfarthest point:
1. headland, cape, Il. 4.425 , 14.36 , Od. 9.285 , S. Tr. 788 , Pl. Criti. 111a : metaph., ἄκρην πενίης οὐχ ὑπερεδράμομεν
Thgn. 619
, cf. A. Eu. 562 ; κάμπτειν
Men. 4
.
2. hill-top, height, Od. 8.508 , Hymn.Is. 72 (pl.).
3. of a wave,crest, οὐ γὰρ ὑπερθεῖν κύματος ἄκραν δυνάμεσθα
E. Fr. 230
.
4.
Hom. only in phraseκατ' ἄκρης, νῦν ὤλετο πᾶσα κατ' ἄκρης Ἴλιος αἰπεινή from top to bottom, i.e.utterly, Il. 13.772 ; κατ' ἄ. Ἴλιον ἑλέειν
15.557
, cf. 24.728 , Hdt. 6.18 , Th. 4.112 ; κατ' ἄ. ἐξαιρεῖν