ἐμμελής,ές, (μέλος)
A. in tune, harmonious, opp. πλημμελής, ἐ. φωνή
Ti.Locr. 101b
, Plu. 2.1014c , etc.; προσόδιον
SIG 662.9
(Delos,ii B.C.); ἁρμονιῶν -εστάτη κρᾶσις
Plu. Phoc. 2
;λέξις ἐ. D.H. Comp. 25 ; also of a poet,tuneful, Theoc. Ep. 21 , cf. Philostr. Im. 2.12 .
II. metaph.,
1. of persons,harmonious, orderly, τὸν πλημμελοῦντα ἐμμελῆ ποιεῖν
Pl. Criti. 106b
;ἵνα γένοιντο -έστεροιib. 121b ; also -εστάτη καὶ κοσμιωτάτη πολιτεία
Plu. Pel. 19
.
b. suitable, fit, proper, κριτής
Pl. Lg. 876d