ἐμπίνω [ῑ],fut. -πίομαι:pf. -πέπωκα:—
A. drink, πολλὰ καταφαγών, πόλλ' ἐμπιών
Epich. 35.7
, cf. E. Cyc. 336 , X. Cyr. 7.1.1 : c. gen.,ἐ. τοῦ αἵματος to drink ofthe blood, Hdt. 3.11 , 4.64 , cf. Ph. 1.324 .
2. abs.,drink one's fill,f.l. in
Thgn. 1129 , cf. Ar. Pax 1143 , 1156 ;ἐμπεπωκότες drunken, Id. Ec. 142 .