ἐμπρέπω,
A. to be conspicuous in, πενταέθλοισιν
B. 8.27
;αἰθέρι, of the stars, A. Ag. 6 ;ἐπ' ὀμμάτων ἐ.(εὖ πρ. cod. Med. )to be conspicuouson the face, ib. 1428 (lyr.);Βάκχαις ἐ.amongthem, Ar. Nu. 605 :— Med. , Λύδαισιν ἐμπρέπεται γυναίκεσσιν
Sapph. Supp. 25.6
.
2. to be conspicuousorfamous, A. Ch. 356 (lyr.), E. Heracl. 407 ;ἀνδράσι formen, Pi. P. 8.28 ; ἄλγεσι
S. El. 1187
; ἐσθήμασι
Id. Fr. 769
;ἐν ὅπλοις δεινῶς ἐ. D.C. 40.41 ;ἐνέπρεπον ἔχοντες. . Hdt. 7.67 , 83 .
3. suit, τῇ φωνῇ καὶ τὴν τραυλότητα ἐμπρέψαι λέγουσι
Plu. Alc. 1
: impers.,it is fittingorsuitable, c.inf., Hld. 5.8 .