ἐμφᾰγεῖν,inf.ofaor. 2 ἐνέφαγον(nopres. ἐνεσθίωbeing in use),
A. eat, Eub. 89 , J. AJ 9.4.5 , Plu. Tim. 12 , Ael. NA 5.29 , Luc. Nigr. 22 ; esp. in X. ,eat hastily, 'snatch a bite', ἐμφαγόντες ὅ τι δύναιντο
HG 4.5.8
; ἐκέλευον αὐτοὺς ἐμφαγόντας πορεύεσθαι
An. 4.2.1
, cf. Cyr. 7 . 1.1 , 8.1.44 .
II. eat inorupon, Χρυσὸς κοῖλος ἡμῖν ἐμφαγεῖν
Luc. Nav. 20
.