ἐνᾰλύω,
A.
= ἀλύω ἐν ,revel in, exult over, c. dat., ἐ. καὶ ἐνυβρίζειν
Ph. 2.369
, cf. 372 ; simply,dwell upon, ὅταν ἐναλύῃ αὐτοῖς ὁ λόγος
Philostr. Im. 2.8
;θεραπείᾳ τῇ περὶ τὴν θεὸν ἐ. Hld. 7.9 ;κόμη ἐναλύουσα τῷ μετώπῳhairhanging wildly overthe face, Philostr. Im. 1.10 .