ἐνδοι-άζω,aor.
A.
ἐνεδοίασα
Hermog. Id. 2.6
, App. Mith. 33 , Luc. Gall. 11 : (ἐν δοιῇ):—to be in doubt, at a loss, c.inf., ὅταν . . ἐνδοιάζῃ Χωρίον προσλαβεῖν
Th. 1.36
: abs.,οἱ ἐνδοιάζοντεςthewaverers, Id. 6.91 ; μηδὲν ἐνδοιάσας
Luc. Herm. 25
; ἐ. τῇ γνώμῃ
Plu. Sull. 9
; ὑπέρ τινος
Id. Cat. Mi. 17
; περί τινος
Luc. Phal. 2.2
;ἐ. εἰ. . D.H. 4.58 :— Pass. , of things, to be matter of doubt, λόγῳ ἐνδοιασθῆναι
Th. 1.122