ἔνθηρος,ον, (θήρ)
A. full of wild beasts, haunted, infested by them,
δρυμός
E. Rh. 289
; πάγος
S. Ichn. 216
; [ὗλαι] [ Arr. ] Peripl.M.Eux. 12 .
II. metaph.,wild, rough,
τιθέντες ἔ. τρίχα
A. Ag. 562
;ἔ. πούς 'angry',of the ulcerated foot of Philoctetes, S. Ph. 698 (not = θηρόδηκτος , as Sch.); τὸ ἔ. savagery,
Ael. NA 6.63
.