to be inspired
ἐνθουσι-άζω, in Trag. alwaysἐνθουσιάω(also in Ph.,1.148 , al.); in Pl. both forms occur (v. infr.):—
A. to be inspiredorpossessed by a god, to be in ecstasy,
ἐνθουσιᾷ δὴ δῶμα
A. Fr. 58
; ὥσπερ ἐνθουσιῶν
X. Cyr. 1.4.8
; ἡ ψυχὴ . . ἐνθουσιάζουσα
Pl. Ion 535c
, cf. 536b ; ἐνθουσιάζοντες
Id. Ap. 22c
; ἐνθουσιῶντες
Id. Phdr. 253a
; ἐνθουσιάσας
Id. Tht. 180c
;ὑπὸ τῶν
Νυμφῶν . . ἐνθουσιάσω
Id. Phdr. 241e
; ὑφ' ἡδονῆς ἐνθουσιᾷ
Id. Phlb. 15e
; ἐνθουσιάσαι ποιεῖν τοὺς ἀκροατάς
Arist. Rh. 1408b14
: c. dat., ἐνθουσιᾷς τοῖς σαυτοῦ κακοῖς
E. Tr. 1284
; ταῖς φωναῖς -άζοντες
Phld. Lib. p.4
O.; περὶ φιλοσοφίαν
Plu. Cat.Ma. 22
; εἴς τι
Ael. NA 4.31
; προ'ς τὴν ἀλήθειαν
Jul. Or. 4.136b
.
II. c. acc.,inspire,
ἔρωτας ἐνεθουσίασε θεοῖς
Herm.
ap. Stob. 1.49.44 codd.ἐνθουσί-ασις,εως,ἡ,=sq., Pl. Phdr. 249e (pl.), Ph. 2.344 (pl.), Iamb. Myst. 3.6 .
