ἄκρον,ον,τό, (neut. ofἄκρος)
A.
like ἄκρα ,highestorfarthest point:
1. mountain top, peak, Γάργαρον ἄκρον Ἴδης
Il. 14.292
; ἄκρον ὑπερβαλέειν
Od. 11.597
;τὰ ἄκρα heights, Hdt. 6.100 , Pl. Criti. 110e , etc.
b. ἄκρα νάωνships'tops, Alc. Supp. 12.9 .
2. headland, cape, Σούνιον ἄκρον Ἀθηνέων
Od. 3.278
.
3. end, extremity,τὰ ἄ. τῆς θαλάσσης, [τοῦἀέρος], Pl. Phd. 109d , 109e ;ἄκρα χειρῶν hands, Luc. Im. 6 ;ἐξ ἄκρωνatthe end, Ar. Fr. 29 ; ἐξ ἄκρου
Com.Adesp. 398
; ἐπ' ἄκροις
Pl. Sph. 220d