ἑνόω, (εἷς)
A. make one, unite,
λίαν τὴν πόλιν
Arist. Pol. 1261b10
<*>τὰ
ἐναντιώτατα
Archyt.
ap. Stob. 1.41.2 ; τὰ πολυμιγῆ
Herm.
ap. eund. 1.49.3 ; τὸ ἀκούειν τῷ πράττειν
Ph. 1.609
:ἑνοῦν τινὰ τῇ γῇto bury him, Philostr. Im. 2.29 ; ofmixingdrugs, ἀκριβῶς ἕνωσον
Dsc. Eup. 1.13
, cf. 1.31 ( Pass. ):— Pass. , Ph. 1.471 , al., Cleom. 2.1 , etc.; ἡνῶσθαι τὰ πάντα
Arr. Epict. 1.14.2
; λίμνη . . ἡνωμένη τῇ θαλάσσῃ
Ath. 7.311d