ἐξήκω,
A. to have reacheda certain point,ἐξήκεις ἵνα φανεῖς hast reacheda point at which thou wilt show, S. Tr. 1157 ; ἅλις ἵν' ἐξήκεις δακρύων
Id. OT 1515
(troch.); ἀτελές τι καὶ οὐκ ἐξῆκον ἐκεῖσε οἷ πάντα δεῖ ἀφήκειν
Pl. R. 53o
e; δεῦρ' ἐ.
Id. Epin. 987a
; ἐπειδὰν αἱ κλήσεις ἐξήκωσιν εἰς τὸ δικαστήριον
Plu. 2.833f
, etc.: c. acc. cogn., ἐ. ὁδόν
S. El. 1318
.
II. of Time,to have run outorexpired,
Hdt. 2.111 , S. Ph. 199 , Lys. 7.11 , X. An. 6.3.26 , IG 22.682.69 , etc.; πρίν μοι μοῖραν ἐξήκειν βίου
S. Ant. 896
;ἐξήκει ἡ ἀρχή, ἡ προθεσμία,