ἐπαρκ-έω,fut. -έσω(v. infr.): Ep.
aor. inf.
A.
ἐπαρκέσσαι
A.R. 2.1161
, cf. IG 5(1).730.18 :—to be strong enough fora thing, in Hom. always of cases of danger or injury: 1 . c. acc. rei et dat. pers.,ward offsomething from one, οὐδέ τί οἱ τό γ' ἐπήρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον
Il. 2.873
; οὔτε τι Τηλέμαχος τό γ' ἐπήρκεσεν
Od. 17.568
; οὐδὲν γὰρ αὐτῳ ταῦτ' ἐπαρκέσει τὸ μὴ οὐ πεσεῖν prohibebit quominus . .,
A. Pr. 918
.
2. c. acc. rei,ward off, prevent,
ἐπαρκέσσαι κακότητα
A.R. 2.1161
;σέ τοι μόνον δέδορκα πημονάν(Reiske forποιμένων) ἐ.