ἐπᾰϋτέω [ῡ],
A. make a noiseorcreak besides,
ἐπὶ δὲ πλῆμναι μέγ' ἀύ̈τευν
Hes. Sc. 309
.
II.
= ἐπευφημέω, ἐπηύ̈τησε δὲ λαός
Call. Ap. 102 , Q.S. 4.262 ; Βέβρυκες δ' ἐπαύ̈τεον
Theoc. 22.91
; of horses, Q.S. 11.327 : c. acc. cogn., ἐ. βοήν
Call. Dian. 58
.