ἐπαχθ-ής,ές, (ἄχθος)
A. heavy, ponderous,
ῥήματα
Ar. Ra. 940
.
II. metaph.,burdensome, grievous, ἅπαντ' ἐπαχθῆ(so Stanley forἐπράχθη) A. Pr. 49 ; εἰ μὴ ἐπαχθές ἐστιν εἰπεῖν
Pl. Phd. 87a
;ἐπαινεῖν ἐπαχθέστερόν [ἐστι] Id. Lg. 688d ;ἵνα μηδὲν ἐπαχθὲς λέγωnot to say anythingoffensive,
D. 18.10 ; ἐπαχθεῖς αἱ ὑπερβολαί
Arist. EN 1127b8
: Sup.
-έστατος, θάνατος
Phalar. Ep. 1
; κακά
Ph. 2.402
; τὸ ἐ. τῶν λόγων invidiousness, offence,