ἐπεγ-γελάω,fut. -άσομαι,
Ep. iterative
A.
ἐπεγγελάασκε
Q.S. 14.397
:—laugh at, exult over,
τινί
S. Aj. 989
, X. An. 2.4.27 ; κατά τινος
S. Aj. 969
; ταῖς συμφοραῖς τινῶν
J. AJ 11.6.10
: abs., S. Aj. 454 , Aeschin. 2.182 , Phld. Mort. 20 ; ἐπεγγελόωσα
Opp. H. 2.303
: c. acc. cogn., ὑβριστήν τινα γέλωτα
Aristaenet. 2.6
.