ἀλαλή[ᾰλᾰ], Dor.
ἀλαλά,ἡ, (ἀλαλαί)
A. loud cry, μανίαι τ' ἀλαλαί τ' ὀρινομένων
Pi. Fr. 208
;ἀλαλαὶ αἰαγμάτων( v.l. ἀλαλαγαί ) E. Ph. 337 :— esp.war-cry, Pi. N. 3.60 ;battle, Id. I. 7(6).10 : comically, ἀ. "μύρον χεῖτε"
Phoen. 3.3
:—Ἀλαλάpersonified,κλῦθ', Ἀλαλά, πολέμου θύγατερ, Pi. Fr. 78 , cf. Plu. 2.349c .