ἐπήκοος, Dor.
ἐπάκοος [ᾱ],ον,
A. listening, giving ear to,c.gen., ἐμῶν ἔργων
A. Ag. 1420
;κακῶν, δίκης,
Id. Ch. 980 , Eu. 732 ; ἐ. καὶ θεαταὶ δικῶν
Pl. Lg. 767d
; λόγων
Id. R. 499a
: less freq. c. dat., εὐχαῖς
Id. Phlb. 25b
; ἐ. εἶναι γονεῦσι πρὸς τέκνα θεούς
Id. Lg. 931c
; ὧν ηὔχοντο τὰ μέγιστα αὐτοῖς οἱ θεοὶ ἐ. γεγόνασι
Id. Mx. 247d
; γυναιξίν
AP 9.303