ἔπηλ-ῠς,ῠδος,ὁ,ἡ , ἔπηλυ,τό,(ἐπήλυθον)
A. one who comes toa place,ἔλθετ' ἐπήλυδες αὖθις comebackto me(for they were going away), S. Ph. 1190 (anap.).
II. incomer, stranger, foreigner,opp.αὐτόχθων,
Hdt. 1.78 , 4.197 ; ἄνδρας πολεμίους ἐ.
A. Pers. 243
(troch.), cf. Th. 34 , Supp. 195 , Th. 1.29 ;Adj., ἔ. γένεσις
Pl. Mx. 237b
; ἔ. βίος
J. AJ 8.12.2
: also in neut. pl., ἐπήλυδα ἔθνεα
Hdt. 8.73
: neut. sg., ἐπήλυδος γένους
D.H. 1.60
; ὕδωρ ἔπηλυ
Paus. 2.5.3
.