ἐπήτρῐμος,ον, (ἤτριον) prop.
A. woven to, closely woven: hence, generally,close, thronged, πυρσοί τε φλεγέθουσιν ἐπήτριμοιtorchupontorch, Il. 18.211 ;δράγματα . . ἐ. πῖπτον ἔραζεib. 552 ;λίην γὰρ πολλοὶ καὶ ἐπήτριμοι . . πίπτουσιtoo manyone after another,
19.226 , cf. A.R.
1.30 , etc.: later in sg., κῦμα
Q.S. 14.248
; ὄχλος
Opp. C. 3.382
: neut. pl. asAdv., ib. 1.322 , al.