ἐπιβᾰτ-ός,ή,όν( D.C. 44.42 ),
A. that can be climbed,accessible, Hdt. 4.62 ;ἐξ ἧς ἐπιβατὸν . . τοῖς τότε ἐγίγνετο πορευομένοιςthere wasa passagefor them, Pl. Ti. 24e ;τὴν Κελτικὴν ἐπιβατὴν ποιῆσαιD.C.l.c.: metaph.,χρυσίῳ ἐ.accessibleto a bribe, Plu. Dem. 14 .
II. .παίων ἐ. foot consisting of five long syllables, Id. 2.1143b .