ἐπιβρῑ́θ-ω,
A. fall heavy upon, fall heavily, of rain, ὅτ' ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος
Il. 5.91
, 12.286 ; in good sense,ὁππότε δὴ Διὸς ὧραι ἐπιβρίσειαν ὕπερθενwhen the seasonsweigh down[the vines], i.e. make the clusters heavy, Od. 24.344 ;press down, μέοος τῆς πορθμίδος
Ael. NA 13.19
; of winds, Thphr. Vent. 34 ; ἐπ' ἄλσεα
Q.S. 3.326
: c.dat., ἐλάτῃσι
Id. 12.124
, cf. 2.371 , al.: metaph., μή ποτ' ἐπιβρίσῃ πόλεμος
Il. 7.343
; of persons,ἐπέβρισαν . . ἀμφὶ ἄνακτα pressed closely, throngedaround him, 12.414 , cf. Theoc. 22.93 , App. BC 4.25 ; esp. in Tactics,exert pressure,τοῖς
σώμασι
Ascl. Tact. 5.2
, cf. Arr. Tact. 12.10 ; τοῖς πεζοῖς