ἐπιγελάω,fut. -άσομαι [ᾰ] LXX Pr. 1.26 :
A. —laugh approvingly,γέλασαν
δ' ἐπὶ πάντες Ἀχαιοί
Il. 23.840
, cf. Pl. Phd. 62a , X. Ap. 28 , etc.;ἐ.χορείαις smile upon, Ar. Th. 979 (lyr.); τινὶ σκ ώψαντι
Thphr. Char. 2.4
: abs.,κύματα ἐπιγελᾷ break with a plashing sound, Arist. Pr. 931a35 ;στόματα ἐπιγελῶντα, of the mouths of rivers, Str. 1.4.2 (s.v.l.);λόγοι ἐπιγελῶντες pleasantwords, Plu. 2.27f .
2. . metaph.,sparkle on the surface, ἐπεγέλασέ τις ὕλη τῷ μίγματι
Herm.
ap. Stob. 1.49.44 .
II. . = ἐπεγγελάω , LXX Pr. 1.26 , Gal. 6.234 , Luc.
Bis Acc.
5 ;τῷ δυστυχοῦντιChiloap. Stob. 3.1.172 .