ἐπιζάφελος[ᾰ],ον ,
A. vehement, violent, χόλος
Il. 9.525
.Adv. -λῶς(as if fromἐπιζαφελής, which never occurs,v.
Eust. 769.22 )vehe mently,furiously,ἐ. χαλεπαίνειν, μενεαίνειν, Il. 9.516 , Od. 6.330 ; ἐρεείνειν
h.Merc. 487
: also neut. asAdv., ἐπιζάφελον κοτέουσα
A.R. 4.1672
.