ἐπῑθύω,
A. rush eagerly at, ὡς ἂν ἐπιθύσαντες ἑλοίμεθα
Od. 16.297
: c.gen., ἐπιθύουσι βοῶν λίες
Euph. 35a
: c.dat., Opp. C. 1.281 , 385 .
2. . c.inf.,strive vehemently todo a thing, ἐρύσσασθαι . . Τρῶες ἐπιθύουσι
Il. 18.175
; θυμὸς ἐπιθύει κιθαρίζειν
h.Merc. 475
; δεδαῆσθαι
A.R. 2.1154
; κύσσαι . . στόμα
Id. 1.1238
:— Med. ,rush upon, flood,Νεῖλος ἐπεθύσατο(sic)αὔλακι γαίηςEpic.Anon.in BKT 5(1).119 . (Prob. a compound ofἰθύω[ῠ] , withῡmetri gr.: taken asἐπῐ-θύωby Epic. Anon. l.c.)