ἐπίκοιν-ος,ον,
A. common to many, promiscuous,ἐπίκοινον τῶν γυναικῶν
τὴν μεῖξιν ποιεῖσθαι
Hdt. 4.104
, cf. 172 , 180 ;sharing equally in, λέκτρων
E. Andr. 124
(lyr.): c. dat.,in common with, ἀρχὴν ἐ. αὐτῷ ἔχειν
D.C. 42.44
;ἐ. ἀμφοῖν belonging equally, Plu. 2.368e , cf. 1018f , BGU 906.21
(i A.D.): neut. pl.Adv.,in common, [ γυναιξὶν] ἐπίκοινα χρέωνται
Hdt. 1.216
; χρηστήριον, τὸ ἐ. ἔχρησε ἡ Πυθίη
Id. 6.77
(butἐχρήσθη ἐπίκοινον χρ. ib. 19 ). Regul.Adv.
-νως
Orph. Fr. 256