ἐπιπίνω [πῑ],
A. drink afterwardsorbesides, Hp. Acut. 56 , Ar. Pax 712 ; opp.προπίνω, Ctes. Fr. 57.25 ;ἐ. τοῦ οἴνου drinksome winewith their food, Pl. R. 372b ;ὅταν τὸ ὕδωρ πνίγῃ, τί δεῖ ἐπιπίνειν; Arist. EN 1146a35 : esp.drink aftereating, κρέ' ἔδων καὶ ἐπ' ἄκρητον γάλα πίνων
Od. 9.297
; θύννεια . . καταφαγών, κᾆτ' ἐπιπιὼν ἀκράτον . . χοᾶ
Ar. Eq. 354
, cf. Pl. 1133 , Philem. 85.3 ; ἐ. μετὰ τὸν σῖτον οἶνον
X. Cyr. 6.2.28
: abs., τὸ πρῲ 'πιπίνειν
Eup. 351
(Elmsl. forπρῶτ' ἐπ.).