ἐπίπληξις, Dor.
ἐπιπλήκτ-πλαξις,εως,ἡ,
A. blame, rebuke, Ti.Locr. 103e (pl.), D. 61.18 (pl.);τυγχάνειν τῆς καθηκούσης ἐ. SIG 630.9 (Delph.,ii B.C.);ἐ. ἔχεινincurcriticism, Aeschin. 1.177 ;ἐ. πρός τιorτινα, Hp. Decent. 12 , Plu. Sol. 3 (pl.).
2. . in strong sense,punishment, LXX 2 Ma. 7.33 , PSI 5.542.30
(iii B.C.), Mitteis Chr. 31 iii 14
(ii B.C.): pl., ofplagues, Ph. 2.100 .