ἐπισκήπτω,pf.
A.
ἐπέσκηφα
D.L. 1.117
:—make to lean upon,ἐς δὲ παῖδ' ἐμὸν Ζεὺς ἐπέσκηψεν τελευτὴν θεσφάτων madeitfall uponhim, A. Pers. 740 (troch.);ἐ. χάριν τινί imposeitupon, S. Aj. 566 .
2. . intr.,fall upon,likelightning,πρᾶγμα δεῦρ' ἐπέσκηψενitcame tothis point, A. Eu. 482 ;νόσος ἐπέσκηψεν πολλή(v.l.ἐν-) Plu. Thes. 15 ;ᾧ
ἂν ἔρως ἐπισκήψῃ
Id. 2.767d
, cf. 701c ; αὐτῷ ὁ θάνατος
Philum. Ven. 31.3
.
II. .lay it uponone to do a thing, c. dat. pers. etinf.,μοῖρ' ἐπέσκηψε
Πέρσαις πολέμους διέπειν
A. Pers. 103
(lyr.), cf. S. OT 252 : folld. by imper., ib. 1446 : less freq. c.acc. etinf., E. Alc. 365 ;τοῖσι πλησιοχώροισι