ἐπισχύω, (ἰσχύς)
A. make strongorpowerful,
τὴν πόλιν
X. Oec. 11.13
.
II. intr.,to beorgrow strong,
Thphr. CP 2.1.4 ;prevail,
D.S. 5.59 , Corn. ND 7 ;to be urgent,
ἐπίσχυον λέγοντες
Ev.Luc. 23.5
; ὁ λόγος -ύσει πρὸς συμβουλίαν ἢ διδαχήν
Vett.Val. 48.6
.