ἐπιτερπ-ής,ές,
A. pleasing, delightful,
χῶρος
h.Ap. 413
; ἃ καὶ λόγῳ.. ἀκούειν οὐκ ἐπιτερπές
Pl. Phdr. 240e
; ἰδεῖν
Plu. Rom. 16
; τῶν πεπραγμένων ἐ. αἱ μνῆμαι
Arist. EN 1166a25
: Sup. , τὰ -έστατα
Democr. 233
.Adv.
-πῶς, διατίθεσθαι
Phld. Mus. p.84K.
, cf. Plu. Num. 13 .
II. devoted to pleasure(unless= pleasant companion), Id. Alc. 23 .