ἐπιτέρπ-ομαι, Ep. Verb (also in later Prose, Agath. 3.21 ),
A. rejoiceordelight in,
ἄλλος ἄλλοισιν ἀνὴρ ἐπιτέρπεται ἔργοις
Od. 14.228
, cf. Hes. Th. 158 ; ἵπποις
Pi. O. 5.22
; ἀγαθοῖς
Thgn. 1218
; ἐπιτέρπεσθαι θυμόν
h.Ap. 204
;Δήλῳ ἐ. ἦτορib. 146 : c.inf., AP 9.766 ( Agath. ).