ἐπιτρίβω [τρῑ],fut.
A.
-ψω
Hsch.
:pf.
-τετρῐφα
Ar. Lys. 952
:aor. 2
Pass.
ἐπετρίβην[ῐ]
Id. Th. 557 , al.:fut.
Med. in pass. sense, Luc. Icar. 33 ( v.l. ἐπιτετρίψονται , as in Ar. Pax 246 ) :—rub on the surface, crush, κἄπνιγε κἀπέτριβεν v.l. in
Id. Nu. 1376 , cf. Ra. 571 :— Pass. , τυπτόμενον ἐπιτριβῆναι
Id. Nu. 1408
;ἐπιτριβόμενος τὸν ὦμον galledby the weight, Id. Ra. 88 .
2. metaph.,afflict, destroy,
[ἥλιος] καίων ἐ. τούς τε ἀνθρώπους καὶ τὴν χώρην