ἐπιφημ-ίζω,
A. utter words ominous of the event, ἰόντος αὐτοῦ ἐπὶ τὴν πεντηκόντερον ἐπεφημίζετο( Med. ) Hdt. 3.124 ; ἐ. τινὶ πολλὰ καὶ ἄτοπα
D.C. 39.39
.
2. promise, pledge, κείνῳ παῖδ' ἐπεφήμισα..ἐκδώσεινcj. in E. IA 130 (anap.);ἡ ἐκ παιδὸς ἐπιφημισθεῖσα τῷ ἀνδρὶ ἑβδόμη ὑπατεία(of Marius) App. BC 1.61 .
II. apply the name ofA (acc.)toB (dat.), where A is usu. a god,ascribeorassignBtoA, ἑκάστῃ μοίρᾳ θεόν
Pl. Lg. 771d
;ὅσα τις πράττει τοὺς θεοὺς ἐπιφημίζων in the name ofthe gods, D. 20.126 ; ἅπασι τοῖς μεγάλοις ἐ. τὸ δαιμόνιον
Plu. Publ. 23
.
2. later the constr. is reversed, τοῖς θεοῖς τι
J. Ap. 2.37
; τὴν ἐλαίας γένεσιν.. τῇ Ἀθηνᾷ
Max.Tyr. 30.5