ἐπονομ-άζω,
A. applya word (accus.)as a nameto a thing (dat.),ᾧ γένει κέραμον ἐπωνομάκαμενto which sort wehave given the namepottery, Pl. Ti. 60d ; ᾧ τὸ " ἔστιν " ἐπονομάζεις
Id. Tht. 185c
; πᾶσι ταὐτὸν ἐ. ὄνομα
Id. Plt. 263c
(reversely,τίς Ἀλεξάνδρῳ τὸν ἑαυτοῦ βίον ἐπονομάζει καθάπερ Πλάτωνι; whodedicateshis life to A. ,callshimself an Alexandrist? Them. Or. 31.354b ):— Pass. ,τῇ ἀρχῇ ὕβρις ἐπωνομάσθη the nameinsolencewas given tothis rule, Pl. Phdr. 238a , cf. Cra. 404b .
2. call bya name,ἀπὸ τοῦ θεῖν θεοὺς αὐτοὺς ἐπονομάσαι [φαίνονται]ib. 397d ;τὰς Μούσας ἀπὸ τοῦ μῶσθαι τὸ ὄνομα τοῦτο ἐ. calledthe Musesbythis name (viz. Muses), ib. 406a ; ἐ. αὐτὰ τῇ ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ
Id. Phd. 103b
; withεἶναιpleon., Id. Prm. 133d :— Pass. ,to be named, ἀπό τινοςafter one, Th. 6.2 , etc. ; alsoτινος,to be namedthe templeof..,
E. HF 1329 , Pl. Lg. 738b (but in 626d the gen. depends onἄξιος) ; πατρόθεν ἐ.
Id. Ly. 204e
;πατρὸς.. δαῖτ' ἐπωνομασμένην,i.e.called afterAgamemnon (cf.ἐπώνυμος), S. El. 284 ; esp.to be surnamed,