ἐπορούω, Ep. Verb,
A. spring at,in hostile sense, τῷ δὲ Μέγης ἐπόρουσεν
Il. 15.520
: abs.,ἐπόρουσε κύων ὥςib. 579 .
2. Τυδεί̈δῃ δ' ἐπόρουσε θεά sprang tohis side, 5.793 ;ὅτε οἱ γλυκὺς ὕπνος λυσιμελὴς ἐπόρουσε came suddenly uponhim, Od. 23.343 .
3. spring upon,c. acc., ἅρμ' ἐπορούσας
Il. 17.481
.