ἐρείπ-ιον,τό, (ἐρείπω)
A. fallen ruin, wreck,
Arist. Rh. 1413a6 , Aristid. Or. 49(25).42 , Opp. H. 5.324 : generally in pl., ναυτικὰ ἐ. wreckage,
A. Ag. 660
, Fr. 274 , E. Hel. 1080 ; θραύμασίν τ' ἐρειπίων
A. Pers. 425
;ruins, οἰκημάτων,[τειχέων], Hdt. 2.154 , 4.124 ; δόμων
E. Ba. 7
;ἐρείπιαalone, ἐν τοῖς Κιμωνίοις ἐ.
Cratin. 151
;ἐ. χλανιδίων fragmentsof garments, Trag.Adesp. 7 ; πέπλων
E. Tr. 1025
; νεκρῶν ἐ. dead carcasses,
S. Aj. 308
, E. Fr. 266 .—Poet.and later Prose (exc. Arist.and Hdt.ll.cc.), D.H. 1.14 , CIG 2700e (Mylasa), Paus. 10.38.13 , Aristid. l.c., etc.