ἐρετ-μόν,τό,
A. oar,poet. for κώπη, πῆξαί τ' ἐπὶ τύμβῳ ἐρετμόν
Od. 11.77
, cf. 23.276 , Pi. P. 4.18 , E. El. 433 (lyr.), etc. ; εὐῆρες ἐ.
Od. 11.121
, 129 , etc. : pl.,εὐήρε' ἐ.ib. 125 ;ἐρετμοῖσι φρύξουσιOrac. ap. Hdt. 8.96 , cf. E. IA 1388 (troch.), IT 1485 : metaph., πτερύγων ἐ.
A. Ag. 52
(anap.).
II.
= τὸ ἀνδρεῖον αἰδοῖον , Hsch. (A fem. formἐρετμαῖς
= κώπαις is found in Hsch. )