ἅλιος(A),α,ον, alsoος,ον
S. Aj. 357 , E. Heracl. 82 (lyr.): (ἅλς:—
A. of the sea, of sea-gods, nymphs, etc.,θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος, i.e. of Nereus, Il. 1.556 , Hes. Th. 1003 , cf. Od. 4.365 , al.;θεαὶ ἅ. sea-god-desses, Nereids, Il. 18.432 ; of Apollo, Arist. Mir. 840a20 ;ἅ. ψάμαθοι sea-sand, Od. 3.38 ; ἅ. πρών
A.
(only in lyr.) Pers. 131 , 879 ; κῦμα
Id. Supp. 14
;πρύμναι, πλάτα, νηῦς, Pi. O. 9.72 , S. OC 716 , Orph. A. 236 .