sin
ἀλῐταίνω [ᾰλ], Ep. Verb, used by A. in lyr., chiefly inaor. 2
Act. and Med. :—Aet.,aor. 2
A.
ἤλῐτον
Il. 9.375
, Thgn. 1170 , A. Eu. 269 :subj.
ἀλίτῃ
Ps.-Phoc. 208
; opt. ἀλίτοιμι
A. Pr. 533
;part.
ἀλιτών
Eu. 316
(cj. Auratus): later Ep.
aor. 1
ἀλίτησα
Orph. A. 644
:— Med. ,ἀλιταίνεται
Hes. Op. 330 :aor.
ἀλίτοντο, ἀλίτωμαι, ἀλίτωμαι, ἀλιτέσθαι
Hom.
,v.infr.: participial formἀλιτήμενος:—sinoroffend against, c. acc. pers., ἐκ γὰρ δή μ' ἀπάτησε καὶ ἤλιτεν
Il. 9.375
; ὅτις σφ' ἀλίτηται ὀμόσσας
19.265
; Ἀθηναίην ἀλίτοντο
Od. 5.108
; ἀθανάτους ἀλιτέσθαι
4.378
, cf. Hes. Sc. 80 , Thgn.l.c.; ἀλιταίνητ' ὀρφανὰ τέκνα
Hes. Op. 330
, cf. A. Eu. 269 , Ps.-Phoc. l.c.
2. c.acc. rei,transgress, Διὸς δ' ἀλίτωμαι ἐφετμάς
Il. 24.570
;ὅρκον, σπονδάς, A.R. 4.388 , Opp. H. 5.563 .
3. c. gen.,stray from, ἀλίτησεν ἀταρποῦ
Orph.
l.c., cf. Call. Dian. 255 .
4. ἀλιτήμενοςasAdj., = ἀλιτρός, θεοῖς ἀ .sinfulin the eyes of gods, Od. 4.807 .
