ἀγέλαστος,ον, (γελάω)
A. not laughing, grave, gloomy,
h.Cer. 200 ; ἀ. πρόσωπα βιαζόμενοι
A. Ag. 794
; of the orator Crassus, Lucil. ap. Cic. Fin. 5.30 , cf. Vett. Val. 75.11 : metaph., Σίβυλλα ἀγέλαστα φθεγγομένη
Heraclit. 92
; ἀ. φρήν
A. Fr. 290
; βίος
Phryn.Com. 18
;ἀ. πέτρα, stone at Eleusis on which Demeter sat, SIG 2587.183 , Apollod. 1.5.1 .
II.
Pass. ,not to be laughed at, not trifling, ξυμφοραί
A. Ch. 30
,v.l.
Od. 8.307 .