ἔτῠμος,ον, alsoη,ον
S. Ph. 205 (lyr.) (only in neut. in Hom. ):— poet.Adj.
A. true,ψεύσομαι, ἦ ἔτυμον ἐρέω; Il. 10.534 ; φάμ' ἔτυμον
S. Ant. 1320
(lyr.), cf. Call. Fr. 1.39 P.; ψεύδεα πολλὰ λέγων ἐτύμοισιν ὁμοῖα
Od. 19.203
, cf. Hes. Th. 27 , Thgn. 713 ;οἵ ῥ' ἔτυμα κραίνουσιthose [dreams] havetrueissues, Od. 19.567 ;γνώσει τάδ' ὡς ἔ. A. Pr. 295 (anap.); ἔ. λόγος
Stesich. 32
, Pi. P. 1.68 ;ἔ. ἄγγελος, φήμη, φάτις, A. Th. 82 (lyr.), E. El. 818 , Ar. Pax 114 (anap.); βάλλει μ' ἐτύμα φθογγά
S. Ph. 205
(lyr.); πάθεα
A. Eu. 496
;τέχνη
Dor. ap. Pl. Phdr. 260e ;ὡς ἔτυμ' ἑστάκαντιhownatural. . , Theoc. 15.82 .
2. neut.ἔτυμον, asAdv., ἀλλ' ἔτυμόν τοι ἦλθ' Ὀδυσεύς