εὔδοξ-ος,ον, (δόξα)
A. of good repute, honoured, Thgn. 195 , Pi. P. 12.5 , Th. 1.84 ( Sup. ), etc.; Νίκη
Simon. 145
, cf. Pi. P. 6.17 ; εὔ. παρά τισι
Pl. Lg. 773a
;νέες εὐδοξόταται'crack' ships, Hdt. 7.99 .Adv.-ξως remarkably, 'famously', Pl. Hp.Ma. 287e ;with distinction, στεφανῶσαί τινα
Man. 1.102
.