εὐήθ-εια, poet. alsoεὐηθία, Ion.
-ιη,ἡ,
A. goodness of heart, guilelessness, generally in ironical sense,πάνυ γενναίαν εὐ. Pl. R. 348c , cf. D. 24.52 , Com.Adesp. 773 ;δἰ εὐηθίηνby hisgood nature, Hdt. 3.139 .
2. in bad sense,simplicity, silliness, ἐς τοσοῦτο εὐηθίης ἀνήκει τοῦτο
Id. 7.16
.γ́, cf. 1.60 ; κουφόνους εὐηθία
A. Pr. 385
; ἀνωφελὴς εὐηθίᾳ . . γυνή
E. Hipp. 639
; πολλῆς -είας, ὅστις οἴεται
Th. 3.45
; - ειάν τινος καταγιγνώσκειν
Lys. 26.2
.