εὐήλιος, Dor.
εὐάλιος[ᾱ],ον ,
A. sunny, genial, χώρη
Hp. Aff. 60
, cf. E. Hipp. 129 (lyr.), X. Oec. 9.4 ; ἁμέραι
Ar. Ra. 242
(lyr.);εὐάλιον πῦρ the sun'sheat, E. IT 1138 (lyr.); εὐ. οἰκία
Arist. Oec. 1345a32
;ἐν εὐηλίῳina sunny spot, Id. HA 616b14 ;τὸ μετόπωρον εὐ. Philostr. VA 4.17 .Adv.-ίως in sunlight, A. Eu. 906 .
II. of persons,fond of the sun, fond of basking, Philostr. VA 6.4 .