εὐθῠ-δῐκία,ἡ,
A. direct trial, on the merits of the case, without exceptions or technical pleas, εὐθυδικίας ἀποδέχεσθαι
Is. 7.3
; εἰσιέναι
D. 34.4
; alsoεὐθυδικίᾳ εἰσιέναι, εἰσελθεῖν, Id. 45.6 , Is. 6.43 ;τὸν ἐξ εὐθυδικίας λόγον συνίστασθαιMitteis Chr. 31 vi 13
(ii B.C.).