εὐκταῖος,α,ον, (εὔχομαι) Att.
Adj.(used chiefly by Trag., cf.ἀραῖος):
1. oforfor prayer, votive, Ἄιδου . . εὐκταίαν χάριν
A. Ag. 1387
; τρίτην Διὸς σωτῆρος εὐκταίαν λίβα
Id. Fr. 55
; εὐχαί
Ar. Av. 1060
; ἐπῳδαί
Pl. Lg. 906b
;εὐ. [νύμφα]devoted, E. IT 213 (lyr.);πανηγύρεις εὐ., Lat.ludi votivi, D.C. 58.12 :εὐκταῖα,τά ,votive offerings, vows, prayers, A. Supp. 631 (lyr.), S. Tr. 239 .
2. epith. of gods,invoked inorby special prayer,πατρὸς εὐκταίαν Ἐρινύν, πατρόθεν εὐκταία φάτις, of the curseinvoked byOedipus, A. Th. 723 , 841 (both lyr.); Θέμις εὐκταία
E. Med. 169
(anap.); τοῖσι δυστυχοῦσιν εὐκταία θεός
Id. Or. 214