εὔνομ-ος,ον, (νόμος)
A. under good laws, well-ordered, πόλις
Pi. I. 5(4).22
, Pl. Ti. 20a ( Sup. ); Σκύθαι
A. Fr. 198
; ἄνδρες
Pl. Lg. 815b
; πολιτεία
Zeno Stoic. 1.27
( Sup. ).
2. of things, ἔρανος -ώτατος
Pi. O. 1.37
;μοῖρα εὔ.,
= εὐνομία , Id. N. 9.29 .
II. (νομή) of places,good for pasture, Longus 4.4 ( Sup. ).